نظم

سري ديوي

سري ديوي سدا  سهڻي صنم  سينگارجي  بيٺي

گنگا جمنا منجهان گل ٿي وري وهنجارجي بيٺي

 

سندس وسيهر بي وس آهن ڦڻي ڦيري ته ڦڻ ٺاهن

چٽا ٿيا چنڊ تي چاري جڏهن ڇمڪارجي بيٺي

 

اچو! اوتيون عطر رومي گلابي مشڪ عنبر کي

کلي تان خود کليون کنوڻيون، کٿوري کارجي بيٺي

 

جڏهن جلوو ڪري جلوو، ڪري جلوو جڏهن جاني

گلابي رنگ گهري سان جڏهن گلزارجي بيٺي

 

گهڙي سا، جا گهڙي گهاريئه کلي کوه وٽ کيڪاريئه

”مجاهد“ کي ملي مارئيه هينئون دل هارجي بيٺي

 

 

 

 

Standard
نظم

ڄام تماچي

تماچي تڻ ڌڻي! تنهنجا قصا ڪينجهر   ٻڌائيندو

ڪڏهن هئي نامور نوري سبق سڀئي سڻائيندو

 

اُتي  اوڀار  جون  آريون   ملاحن  جت مڇيون    ماريون

بنايائون شهر بازاريون، کنيائون   جت   ککيون      کاريون

پکي ماريا ٿي   پاڙهيرن،   ڏيئي  جت  تار    ۾   تاريون

سمي جي هن سخاوت سان مياڻيون معاف ٿيون ساريون

رڇن    ۾    راڄ     ڦاسائي    پلا     جت       پچائيندو

 

ملاحن  جي  متا ميڙا  ڇڳيرين جت ڪيا ڇيڙا

گهڙيا  گهاتو   گهمي   گهيڙا   وڌائون   ٻار   ۾   ٻيڙا

جني مانگر ٿي مڇ ماريو ملاح سي مورڙي جهڙا

اڳيان  ڏس  آب  ٿو  اڌمي نه هي ڇيڙا نه هو ڇيڙا

تماچي  جو  اهو  تڪيو  جتي  هو   تاج پائيندو

 

سڄي   سئو   ڪوه   ۾   ساري   مٿس   پيا  بند هن باري

چٽي   چوڦبر   چوڌاري،  سڙهن   ٻيڙن   سان   سينگاري

منجهس ڪئين ڪن ڪلاڌاري ويهن واڳون اندر واري

ڪلانڪر کان ڪثر ڪاري آهي منڇر کان موچاري

اتر   جو    واءُ    آرين   کي   هندورين   جيئن     هلائيندو

 

جڏهن ايڪيهين صدي آئي تڏهن مون ڳالھ هيءَ ڳائي

نڪا ٻانهي   نڪا   ٻائي   نڪا   نوري   نظر   آئي

حسن جا حادثا هيڏا، ويئي سڀ خاڪ ڏس کائي

آ هوندل شاه هن جي قبر ڪنهن ۽ ڪڏهن  ٺاهي

سندس روحن تي راضي ٿي خدا رحمت وسائيندو

 

سمو   سائو   ۽   سوڀارو     مٿيرو     مرد   موچارو

هڻي جنهن نينهن جو نعرو کنيو جنهن ڄام  ٿي ڄارو

اندر  ۾   عشق    جو البت لڳس ڪو  آر اوڀارو

ڪنن ۾ پئي ڪڙڪيو جتي پاڻي     سندو پارو

”مجاهد“   عشق   منزل   پٽن   سين   ڇٽ لڳائيندو

Standard
نظم

زلزلو

زلزلي جا زور ڏسندي ويا سڪي سڀني جا ساه

ڇڄ جيئين ڇڻڪي زمين پئي پاڪ پرور ڏي پناه

ڀونءِ  هندوري  جيئين  هلي  پئي ٻيو وسيلو ناه واه

 

پئي زمين ڏس زور سان دهشت ۽ ڌڌڪارون ڪري

قهر ڪريو قوم تي ڪوهن مٿان ڪڙڪا  ڪري

ٿي   ويون   مسمار     ماڙيون     شهر    بازاريون   ڀري

هن   ڏسي   ڪو  حادثي کي من ڪو والي ڏي وري

پيا    لکن    ۾   لهر      لوڏا      تون      بچائين      بادشاه

 

جڳ جمعي جي ڏينهن ڏٺي پئي سگھ سندء صاحب ستار

ست    زمينن    مان    سڌو   پيو   آب    اُڌمي    آر    پار

تو    بچايا   سي   بچي   ويا  ڪئين  ويا هليا وڙهيون ولهار

ٻار    ٻڍڙن    کان    ٻڌم    پئي    پاڪ    پرور   جي پچار

تو    مڙوئي    معاف   ڪيو   نه ته   لوڪ جا نڪرن ها لاه

 

اوچتو آواز آيو ڪنهن نه پئي ڪنهن جي خبر

لک   لپيٽن   ۾   اچي  ويا منٽ هڪڙي ۾ مگر

مور   ملبن   ۾ مري   ويا   ٿيا ڪهڙا ڪارا اڱر

گوڙ   ڪارونجهر   ڪئي  ، ڏس ڏيپلي تائين ڏمر

ٻيا   اجها   سڀ   ويا   اجهامي تون اجهو آهين اللّه

 

هاء!   احمدآباد    اڄ    موت   جو   ميدان ٿيو

غرق    ٿي   ويا   گهر گهڻا گُجرات گورستان ٿيو

پاڪُ پاڪستان ۾ ڏس ناه ڪو نقصان ٿيو

هيءُ    ”مجاهد“   مرد   مئومن معجزو قرآن ٿيو

ساڻ ڪلمي جي اي قادر من پڄن پويان پساه

 

Standard
نظم

ڪارا نانگ

پري   پير   تي وار   تو    ڪئين پڄايا

نپٽ نانگ ڪارا اٿئي ڪئين نچايا

 

ڪري پيا ڪمر تان ڪلاڌاري ڪارا

وجهن    ور   وڙهڻ    لاءِ   واسينگ      وارا

تليهر        توهان      جا      چمڻ      پير    آيا

 

عجب  چنڊ ۾    مون ڏٺا آهن   تارا

اُهي     نيڻ    نرگس    آهن  ناز وارا

مکيا     مشڪ   عنبر پوءِ مستي ۾ آيا

 

سڄڻ سنگمرمر ڪيو پست پارو

ڪيو    برق   بجلي کي نازن نظارو

نظارا    سڀئي   ناز    تنهنجي   نمايا

 

جڏهن لب لبن تي لطف ساڻ لايا

تڏهن مينهن جا مست ماما بنايا

تجلي ”مجاهد“ تبڪ سڀ تپايا

Standard
نظم

سورهيه رس سڪندر شاه

سبغت اللّه سورهيه رس سڪندر شاه ٿي ساڻي

واسيلا واهرو والي مدد ڪر  تون  مريداڻي

 

مدد معافي ڌڻي منهنجي ڪيو ڪلنگي ڌڻي ڪامل

رسج روضي ڌڻي رهبر پيارج پٽ ڌڻي  پاڻي

 

سخي شهزور ٿي شامل مريدن تي آهي مشڪل

قيادت ڪر قطب ڪامل اچي ڪر پاڻ اڳواڻي

 

صداقت سان سڏيان توکي صبح سانجهي سويرو پيو

سندم جي ساٿ پئي سنبري ته تون سيد ٿجان ساڻي

 

مخالف پاڪ مُرشد جا وڙهن مئومن ”مجاهد“ سان

حُرن تي پيا هلن حملا اچي رس هاڻ آرياڻي

Standard
نظم

وسڪارو

وسائي جنهن موهر تي وري موليٰ ملهارون ڪيون

ڀريائين ٿر نبي سر کي بادل برسي بهارون ڪيون

 

ٿيا سر سبز سر سارا وطن ۾ ويس وسڪارا

پنهوارن ٿي ڀريا پارا انهيء سرهيون سنگهاريون ڪيون

 

ترايون تڙ ٿيا تارين ۾ باجهر ٿي ٻارين ۾

وڏو ويڪر ٿيو وارين ۾ ڪتارين پوءِ قطارون ڪيون

 

وسي پيو آ وطن سارو نبي سر نوهٽيو نارو

مٺي پٽ ڇاڇري وارو پکن پانئر پنهواريون ڪيون

 

”خدا بخش“ کيٽ ٿا کيڙين ”مجاهد“ مال ٿا ميڙين

رندن تي راڳ پيا ڇيڙين سڀئي سانوڻ سونهاريون ڪيون

 

 

 

Standard
نظم

سحرِ سامي

سحر سامي جيئن ڪر، سهڻل وجهي وئين سور ۾

هو توپ جو تاثير نهستي گهنڊ واري گهور ۾

 

داغ دل ۾ هن هزارين درد دوري دم ڪيا

دل کسي وئين دلربا تون دوستي دستور ۾

 

نينهن ناتو جيئن نديون ٿيون نت وهن نارا ڪريو

ٻيا  وري  نيزا  نظر  کان  نت  لڳن  ناسور   ۾

 

عشق! الفت جو اثر ڏس عشاقن جي عيد آه

عاشقن  جا  سر  اڳئي  اُت  اچن  انبور  ۾

 

تر ”مجاهد“ منهنجي ڪيا تحقيق طابع تاجدار

تحسين سان طاقت هئي تحقيق تجلي طور ۾

Standard
نظم

پاڪ رت

وهي جو راه حق تي ويو، اهو رت پاڪ ٿي ويو آ

مجاهد اڄ به مقتل ۾ وري  بيباڪ ٿي ويو آ

 

زمين جي ريشي ريشي ۾ اذانون بلند توحيدي

ڪندو مئومن جو سينو هو، اهو خود خاڪ ٿي ويو آ

 

خدا احساس ڪو توکي آهي محبوبِ امت جو

کليو هو رحمتِ باري اهو در تاڪ ٿي ويو آ

 

ڪئي جا تازگي پيدا شهيد خونِ ملت ۾

خودي کي ڪيو بلند شاهين، مٿي افلاق ٿي ويو آ

 

ڪري واکاڻ ٿو زاهد مڪانِ خلد حورن جي

ڇڏي ويران پڊ آدم مڪانِ خاڪ ٿي ويو آ

 

مسلمان عيوضي آهي خدا جو دئور هر ڪنهن ۾

”مجاهد“ پاسبان  آهي  وري  اتفاق ٿي ويو آ

Standard
نظم

1965 واري جنگ

سنڌ جي سرمست جوانن دلستانن تي سلام

پير پاڳاري جي پتنگن پهلوانن تي سلام

 

سڏ سڪندر جي تي آيا سر تري تي سئو هزار

جستجو جنگ جي ڪيائون تن جوانن تي سلام

 

حر حسيني ٿيا اچي همراه حاضر هم رفيق

قوم تان قربان ٿيا تن قدردانن تي سلام

 

سر اڏي اللّه جي تي عاشقن جي ٿيا انبوه

چئج تون مردِ ”مجاهد“ مسلمانن تي سلام

Standard
نظم

هڪ ڪنڍيون ڪاريون اکيون ٻيا ڪجل جا ڪانپيا

هڪ ڪنڍيون ڪاريون اکيون ٻيا ڪجل جا ڪانپيا

شيردل  شهباز  شوريل  منجھ ڇٽي  ميدان  پيا

وار وسيهر کان به وڌ ٿيا ور رکن واسينگ جيئين

ٻئي ڪلاڌاري ڪلهن تان نانگ ڪن نيشان پيا

اڄ انجمنِ ارم ۾ هيءَ آشنائي ڪئي عجيب

دلربا جي دست بيعت ڪن وڏا دگران پيا

برگ گل يا برف چمڪي يا بديحل باغ ل۾

يا ڪنڊون ڪاڪل جون ڪاريون يا کلي قرآن پيا

سيڪڙو سهڻا سلامي منجھ هرڻ حورون پريون

گلبدن گوشي نشيني منجھ گهمن غلمان پيا

هڙ حسينن تي حڪومت ڪئي اچي حضرت حسين

منتظر جنهن لاءِ ”مجاهد“ او اچي امتحان پيا

Standard